“Önem bakışında olsun, bakılan şeyde değil…”[1]

“Önem bakışında olsun, bakılan şeyde değil…”[1]

(Yobazlığa denk gerici bir bakış açısı ve anlayışı üzerine eleştirel notlar…)

H.Gürer

1 Aralık 2019

Yazımın ana konusu 23 Kasım 2019 tarihinde YDG’nin düzenlediği 29. GKSF’de “şehitler” kutsalına saygısızlık olacağına hükmedilen Oryantal dansın sergilenmiş olmasıdır. Geçmişte uzun bir dönem öznelerinden biri olduğum YDG kolektifine karşı oryantal dans denkleminde “şehitlik”, “devrimci ahlak” ve “kutsallara saygısızlık” parametreleri bağlamında başlatılan ve sürdürülen örgütlü cinnet halinin örgütlenmiş linç girişimine karşı bir tavır koyma sorumluluğu duyuyorum. Bu tutum, haksız ve yanlışlara karşı tavır alıp doğruyu söylemek için ille de siyasi bir oluşumun doğrudan mensubu olması gerekmediği bilincidir. 

Öğrencilere dakikada 20 bin kelime okumayı vaat eden 'Kuantum okuma kursları' ile ve güneş yörüngesinden çıkıp yüzyıllarca yıllık yolculuklarla yeni gezegenler arayan bilimsel gelişmeler karşısında nerede durduğumuza ve nelerle meşgul olduğumuza bakınca niteliğimizin ahvali de ortaya çıkıyor…

“Bayram” mı!?

“Bayram” mı!?

H.GÜRER
21 Ağustos 2018

Barbarlığın realist tasviri bu tabloda! Bu mesele yüzyıllarca 

tartışıldı ve hâlâ da tartışılır yeri geldikçe... Bu yüzden 

empati herkese lazım.... 

Hayvan katliamına “bayram” diyemiyorum. Böylesi büyük bir canlı katliamına “bayram” diyenlerinde aklına şaşıyorum. Bu kısa ve yüzeysel sitemim özellikle de kendisine “aydınım, ilericiyim, demokratım, solcuyum, sosyalistim vs. vs." deyip “bayram mesajı” atanlara! Tüm gün kendisini bu sıfatlarda tanımlayan bir çok dosttan “bayram mesajı” aldım. Her bir mesaj gönderene özelden tek tek düşüncemi yazmaktan yoruldum. Bundandır ki, toplu okunması için bu konuya dair açık düşüncemi ifade eden bu kısa yazıyı paylaşıyorum. Ve “Kurban Bayramı” gibi “tanrılara” “adak adamak” ve “kurban” olarak başka bir canlıyı katletmek gibi inançların genelini kapsayan genişçe bir makale kaleme almanın zamanı geldiğine inanıyorum.

‘Yahuda'nın İncili’ ve Cemaat’in ‘öpücüğü’!..

H.GÜRER

11 Eylül 2016

Kütüphanemde ‘Dört Büyük Kutsal Kitap' da mevcut. Öyle, kütüphanemde bulunsun, laf olsun beri gelsin diye değil. Zaman zaman Kur’ân-ı Kerim’in Türkçe Meâline ve Bilinen dört İncil’i (Matta, Luka, Markos, Yuhanna) içeren yeni Kitab-ı Mukaddes[1]’e göz atarım. İçindeki hikâyeleri eskiden beri ‘büyülenerek’ okurum. ‘Matta’ ve ‘Yuhanna’ bölümlerinden bilirim, Hristiyan âleminin en kötü, en lanetli hikâyeleri, İsa’nın 12 havarisinden biri olan Judas (Yahuda) üzerine olduğunu. Yine burdan bilirim, Yahuda’nın ölümü ile anlatılan iki çelişkili[2] suretin bulunduğunu!

‘Kutsal Kitap’ içerisinde yer alan hikâyelerdeki rivayetlere göre Yahuda, 30 gümüş için İsa’ya ihanet eder. Meşhur ‘Son akşam yemeği’[3]nde, İsa havarileriyle yemek yerken şöyle der; “Size doğrusunu söyleyeyim” dedi “Sizden biri, benimle yemek yiyen biri bana ihanet edecek.”[4] Sonra ‘Gestemani Bahçesi’[5] denilen yere giderler. Burada İsa uyuyup dinlenen havarilerine “Yeter! Saat geldi. İşte insanoğlu günahkârların eline veriliyor. Kalkın, gidelim. İşte bana ihanet eden geldi!”[6] der.

“Din’in eleştirisi bütün eleştirilerin öncülüdür”[1]

“Daha özgürlüklü bir dünyanın kurulabilmesi için de

tabuların yıkılması gerekli.

Her türlü tabu yıkılmalı.

En başta da dinlerden ,

‘inanç’lardan kaynağını alan tabular.” [2]

H.GÜRER

Haziran  2009

“Ben tanrı yoktur demiyorum.

Tanrı vardır. Ama onu insanlar yaratır...” [3]

1-Din Nedir?

Din, genellikle doğaüstü, kutsal ve ahlaki öğeler taşıyan, çeşitli ayin, uygulama, değer ve kurumlara sahip inançlar bütününe verilen isim veya tanımdır. Zaman-zaman inanç sözcüğünün yerine kullanıldığı gibi, bazen de inanç sözcüğü din sözcüğünün yerinde kullanılır. Din tarihine bakıldığında, birçok farklı kültür, topluluk ve bireyde din kavramının farklı biçimlere sahip olduğu görülür. Arapça kökenli bir sözcük olan din sözcüğü, köken itibariyle “itaat, yol, hüküm, mükafat” gibi anlamlara sahiptir.