6 Aralık, 2014
Acılar dilsizdir. Derin acılar ise insanların iradesini çelikleştirir! Çelikleşmeyen
iradelerin cesaretini aşındırır! Umudunu kırar! Acılar öğreticidir! Apansız
yitirdiklerimizin acısı nefesimizi keser, ama öldürmez. Yönsüz bir öfke
kalbimizi zorlar, zor kazanıp, kolay kaybederiz! Duruyoruz şimdi sessizce,
kaybettiklerimizin mezarlarının yanıbaşında, biliyoruz öfkemizi, ölülerimizin
acılarıyla… Kim kimi ne kadar anlayabilir diye düşünüyorum uzuncadır. Kim,
kimin derinliğini görebilir, hangi gözle? Kaç kapıdan geçer de bir insanda
bulur yerini söz? Ve burda söyleyeceğim sözler, kaç insanda bulacak yerini,
bilmiyorum!
